kahapon subra akong nasaktan alam ko naman na hindi na siya magiging akin tanggapn ko na yon..hindi ko lang matanggap na sinabi niya sa akin na PINIPIKOT KO SIYA masakit siya magsalita oo mahal ko siya pero kahit kailan hindi ko naman pangarap na maging akin siya..dahil alam ko naman kahit kailan hindi siya magiging akin..unang bises na sinaktan niya ako subrang sakit na hindi ko kayang tanggapin..unang bises ko din narinig na nag-sorry siya sa akin ..hindi koa alam kong kaya ko pa siyang patawarin dahil subrang sakit..i feel so down hindi koa lam kung papaano ko yon tatanggapin dahil subrang sakit talaga...hindi ko makakalimutan yong araw na yon..dahil pagkatapos ng ginawa niya sa akin na realize ko na hindi na pala siya para sa akin..nanjan lang siya para kay momay ata alam ko na ngayon na hanggang dun nalang yun di na ako aasa pa..sa friday magsisimula ako ulit yong buhay na sasanayin ko sarili ko na wala siya parati sa tabi namin ni momay...kailangan kung maging matatag at magsimula ng buhay na wala siya..once na lumabas ako sa pinto nila pipilitin kung kalimutan siya at magsimula ulit ng buhay na wala siya...
kay ano ba tanan tak pamilya gusto nim makilala gn pipikot mo gud ako..
baton ko ha iya;
bisan san o diri ko ikaw pipikuton kay maaram man ako diro nim ako mamahalun kay ako la inin..
sana lang alam niya na mahal ko siya at siya yong buhay ko..
lahat naman tanggap ko parti yong kahihiyan na binigay niya sa akin dahil subra ko siyang mahal at di niya yon na realize sana maramdaman niya yon pagwala na ako sa buhay niya..save ko lang lahat ng magandang bagay sa isip ko kung paano siya magsmile ..kung papaano niya ako tignan..kung paano niya ako gustong makasama...makita ko lang siyang masaya masaya narin ako..
basta jiji mahal na mahal
i will be better next time..
No comments:
Post a Comment